آموزش علوم ، به طور سنتی، در بهترین حالت، انتقال مطالب علمی به دانش آموزان و سپس مشاهده و تجربه آن مطالب در آزمایشگاه بود.
در روش میزان، برای فراگیری علوم این سیر معکوس شده است.ابتدا دانش آموز باید زمینه هایی برای تجربه پیدا کند و پس از آزمایش با همراهی معلم به پرسشهای جدیدی برسد و سپس تمامی سعی اش را بکند که به نحوی پاسخی علمی برای آن بیابد.
در روش میزان، برای فراگیری علوم این سیر معکوس شده است.ابتدا دانش آموز باید زمینه هایی برای تجربه پیدا کند و پس از آزمایش با همراهی معلم به پرسشهای جدیدی برسد و سپس تمامی سعی اش را بکند که به نحوی پاسخی علمی برای آن بیابد.



